Kategori: Muhabbetle…

Sen yüzündeki o nur kalbindeki o eşsiz güzelliklerle etrafımda iken ben sanki demir parmaklıklar ardından sana bakıyorum. Senin ellerinde kırmızı karanfiller beni beklerken ben yalnızca solmuş güllerle bir köşede oturuyorum.

Mutluluk!
Nedir sizce? Arabalarınızın olması, arsalarınızın, evlerinizin, bir bavul dolusu paranızın olmasımı? Ya da her istediğinizi elde edebilmenizmi? Ya da En büyük Universiteyi birinciliklemi kazanmak?

Mutluluk.. Gözlerinizin içindeki ışıltıda.. Dudaklarınızda tüm güzel sözlerde.. Ayaklarınızın her adımında.. Ellerinizin her dokunuşunda.. Güllerin kokusunda.. O eşsiz muhabbet lerde.. Kalbinizin Dua’sında..

Elinde selpak paketleri tir tir titriyor yağmurun altında ve ha la o halde selpak diyede bağırıyor dünyanın en büyük satıcısı gibi.. Neden orda o halde olduğunun farkında bile değil korkarım ki.. Bir selpak alıyorum ufaklıktan ve yoluma devam ediyorum.. Az ilerde dünyaya perde çekmiş bir kardeşim önüne koyduğu küçük tezgahında kalem,çakmak,selpak satıyor bu arkadaşım bağırmıyor çünkü önünde neyin olduğunu bilmiyor.. Ufak bir espiri ile tebessümlerimi hediye ederken bir kalem alıyorum bu kardeşimizden ve o uzun sonu asla gelmeyecek yola devam ediyorum..

Aslında ilk askerde başladım dostları süzgeçe almaya ve teker teker uçtular ellerimden.. Hani gözden uzak kaldığında gönüldende uzak kalırmışsın ya o hesap çoğu dostumun gönlünde değil gözünde yerim varmış. Korkarım ki en sevdiceğimin bile! Artık yalnızlık, yalnız yaşamak daha doğru geliyor bana. Kimseye güvenmeden yaşamak. Çok nadide çok değerli niteliğinde dostlarımda var elbet gel dediğimde sahiden benimle ölüme gelebilecek dostlarımda var. Onları burdan sevgiyle kucaklıyorum…