"Enter"a basıp içeriğe geçin

Kategori: Muhabbetle…

Yaşa Bakalım Hayat Beni

Yıllar yıllar yıllar… Ne çok söyler oldum artık yılların adını. Geçen yılların, yaşadığım yılların, sensiz yılların… Yıllar ne kadar nankörmüş oysa! O kadar emeğime o kadar uğraşıma karşılık yalnızca yüzüme bi sürü kırışık kalbime büyük bir mezarlık bırakmış.. Ölülerlemi yaşadım acaba diyorum bunca sene yoksa bende yaşayan bir ölümüydüm? Şimdi sokakda top oynayan çocuklara bakıyorum da hey gidi günler diyorum.. Günler! Ne günlerdi! diyorum.. Annemin çantasından para çalıp sana aldığım o kırmızı gülün ne kadar büyük bir değeri varmış meğer.. Meğer kitabının arkasına yazdığım o şiirler ne kadar yüceymiş.. Keşke büyümeseydim. Keşke ha la önlüğünün yakasını bağlamayı beceremeyip de Anne sinin yanına koşan Mesut olarak kalsaydım..

Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma. Bilakis onlar diridirler..

Yıllardır göz göre göre KAN AĞLIYORUZ. Geçenlerde izlediğim bir belgeselin bir bölümü beni o kadar etkilediki… Sizlerle paylaşmak istedim..

İnanın vatan kolay korunmuyor..!
Şu an evinizde güzelce oturup filmlerinizi izliyor, sokaklarda özgürce dolaşabiliyorsanız bu yalnızca saatlerce kar yağmur demeden nöbetini tutan Mehmetcik sayesinde..! Allah tüm kardeşlerimizden razı olsun…