Evvela ilk kez böyle bir yazı yazmanın heyecanı ile sizleri selamlamak istiyorum zira ilk kez sosyal yaşantımdan bir kesit ile bir konuyu ele almaya acizane çalışacağım. Oldum olası insanları ayırmadım, ayıramadım kaldı ki biz buraya ayırmaya değil çağırmaya geldik! Yaşamış olduğum semtin insanları ile plazalardaki o mavi yakalıları yan yana getirdiğimde gözüme hiç bir zaman farklı bir tablo gelmedi. Etrafımdaki çoğu kişi bazı insanlara güleryüzle selam edip bazılarına “ne var?” gibisinden bakadursun biz her daim her Allah’ın kuluna selamı en içten ve en sıcak biçimde vermekiçin elimizden geleni yaptık. Bir çöpcü abimize, kardeşimize bakışımız tevbe estağfirullah “cahil, işe yaramaz” nispetinde değil tam aksine büyük bir hayraklıkla O’nun KUDDÜS Esma’sını nasıl sevk-i ilahi ile tecelli ettirdiğini mest-ü hayran bir biçimde seyre dalarız.
