Affet

Kasım 21st, 2016

affet

Ey güzel Allah’ım.
Mahcubum. Yüzümü kaldıramıyorum ki önümü göreyim… Utancımdan yerin dibine girsem yer beni kabul etmez diye korkarım. Hak etmediğim halde bana bahşettiğin bunca rahmet, bunca güzellik bana ağır geliyor. Ben senin en asi, en serseri, en tembel kullarından biriyim. Hikmetinden sual olunmadığından her gün Ya Rabbi diyerek utancımdan saklanıyorum sağa sola. Tek başıma, sessiz, gecelerce oturmam, yalnız kalmam bundan ama gel gelelim bunu anlatabileceğim anlayabilecek başka bir kulunu daha bulamadım Allah’ım. Okumaya Devam…

Milk-i Bekâ’dan gelmişem, Fani cihanı neylerem!

Kasım 8th, 2016

milk-ibeka

Milk-i bekâdan gelmişem fânî cihânı neylerem
Ben dost cemâlin görmüşem hûr ü cinânı neylerem

Vahdet meyinin cür’asın ma’şûk elinden içmişem
Ben dost kokusun almışam müşk-i Hutan’ı neylerem Okumaya Devam…

Bir kızım oldu.

Ekim 14th, 2016

Bir kızım oldu.
Tam bir yılı aşkın süredir kızıma olan duygularımı yazmaya çalışıyorum.
Beceremiyorum.
Ne yazsam az oluyor.
Ne yazsam olmuyor.
Yazılması gerekeni hissettiğim, bildiğim halde yazamıyorum. Okumaya Devam…

Ölüm Provası

Haziran 27th, 2016

Hastaneler her zaman hastalara şifa dağıtmaz aksine sıhhatinde sorun olmayanlara da daha doğrusu sıhhati sağ olup anlayanlara da pek ala şifa olurlar.

Gündelik hayatta ah vah ettiğimiz sinek ısırsa yeri yerinden oynattığımız hadiseler, çorbanın tuzu, yeşil yanınca gitmeyen arabalar, bağırıp çağıran anlayışsız insanlar, vesaire daha niceleri bize hayatı zindan eder sözüm ona. Oysa hastanede öyle değil, burada yer yerindende oynasa bağırsalarda çağırsalarda bir nefes alabiliyorsan mutlusun evelAllah.
Okumaya Devam…