İMAN EN BÜYÜK İMKANDIR
“İmkanım yoktu” deme. Kendine doğruyu söyle. “Üşendim” de…
“Tembellik ettim” de…
“Canım istemedi” de…
“Yapmak içimden gelmedi” de…
Hiç değilse “yattım” de…
Ne dersen de, ama “imkanım yoktu” deme.
Unutma, iman en büyük imkandır. İmanı olanın imkanı tükenmez. Hatta kimi zaman “imkanım yoktu” demek “imanım yoktu” demeye bile gelebilir.
Birileri önüne çıkıp şöyle sorabilir: “Falancanın imkanı var, fakat yapmıyor; nesi eksiktir dersin?”
O zaman diyeceğin bir şey, vereceğin bir cevap yoktur.
İnsan hacim olarak küçük bir varlıkdır. Yok olması madde itibari ile hiç kayda değmeyecek kadar küçüktür. Ama aslında Alem’de insan en büyük en yüce dir. Sıkıntısı, derdi, sevinci ile diğer varlıkların üstünde kurucu bir varlıkdır. İnsan farkında olmadan yaratıldığı eşsiz donanım ve özellikleri ile tabiiattaki tüm varlık ların Fanii efendisi halini almıştır. İşte bu durum insanı şüpheye ve inkara yöneltebilir yani bu dünyada elindeki gücü kendinden bilen insan aslında bu gücü yöneteni bilmez ise ortaya çok vahim bir sonuç çıkar. Zalimlik de bu nedenle peydah olmuşdur. Zalim insan elindeki “Güç” nimetini Hak’dan değilde kendinden bilir ve insanlara bu bencillik ile davranır sonunda ise malum kendi sonunu hazırlamış olur.