Kategori: Muhabbetle…

Herşey severek başlar… Sevince güler, sevince ağlar, sevince susarsın. Çok konuşamazsın. Sesin kısılır. Hayata bağlanan sıkı bir iptir sevmek. Koparamazsın. Sevdiğinin gözünün içinde minik bir pırıltı gördümmü güneş doğmasın istersin o pırıltı seni güneş gibi ay gibi aydınlatır. Sevdimmi tebessümün bol olur bolca sadaka verirsin gelene geçene… Sevdimmi ekmek almaya gidersin hiç erinmeden her sabah, hemde aldığın ekmeği seçersin özene bezene… Sevdimmi bir kere mesafeleri fark edemezsin! Sana hep taaa nerelerden geldiniz derler bilmeyenler ama sen hep az önce yola çıkmışsındır. Herşey az öncedir sevdimmi. Az önce yani sevgilinin minik gülüşünden öncedir her şey. O gülüşten öncedir ağlamalar, sızlamalar, sıkıntılar, ümitsizlikler… Sevgili güldümmü herşey şimdi oluverir.

Herşey eksir… Ayakkabılar, özlemler, acılar, ölümler eksir… Eksidikce unutulur ya herşey… Bir şey hariç. Sevda. Sevdalarda eksir, zamanlar geçer üzerinden trenler geçer önünden sevdaların ama ne trenler ne zamanlar ne saatler ne söylenenler eksitsede öldüremez unutturamaz sevdaları… Bir gece oturursun, kimse olmaz yanında bakarsın küçük pencerenden… Nerdesin dersin içinden kopa kopa…

Çok geç olmadan, kaybettiklerimin ötesinde daha fazlasını kaybetmeden, Sen beni unutmadan geri dönüyorum.
Kapını kırarcasına çalacağım inşaAllah. Kendime gelmeyeceğim, Sana geleceğim Rabbim. Beni kendime getirme.
Nihayetinde yaşanacak kısacık ömrümü heba etmeden, sersemleşmeden, boşvermeden, mahvetmeden sana geleceğim.

Sana uzun uzun ne yazayım ki artık… Gözlerine baka baka sarhoş olmak, kaybolmak ve seni daha da çok özlemek var artık… Hep özlemek. Kapı çalışında kapıya gittiğinde bile özlemek var artık…

Sana çok bir şey anlatamıyorum belki burada ama  her namazdan sonra Allah’a uzun uzun senden bahsediyorum.

Hadi çay içelim, ben sana daha sonra uzun uzun yazacağım…