SendenKalan Kalan Ne Varsa
Ruhum buz kesildi artık. O heycan o hırs o koşuşturmaca terk eyledi yüreğimi. Sen gittin gideli sustu organlarım Ne kalp atar oldu Ne göz görür… Başımı öne eğsem sen göğe diksem sen. Benmi soktum ki seni kalbime ben çıkarayım.
Bu dünya yalnızca zevkten keyifden ibaret değil! Etraf acı ile feryad ile dolu aslında.. Hani başa gelmeyince anlamazmış ya insan bundan bu başı boşluk. Düşünün Anneniniz ya da Evladınız azıcık hastalansa ateşi çıksa ortalığı ayağa kaldırır hemen hastanelere koşar o geceyi kabuslar içinde geçirir belkide tek damla uyku uyumadan geçirirsiniz.
Unutmadım seni korkma.. Anılarınla yaşıyorum.. Çektiğim her nefes, attığım her adımdasın.. Bu yazılanlar yalnız harflerden ibaret değil! Gerçek! Ama sana nasıl anlatırım sen nasıl anlarsın bilmiyorum. Bu gece de sensizim.. Bu gecede ölmedim.. Ama! Bir vakit haberin olmadan çekip gideceğim buralardan.. Sen bir yuva kurduğunda kendine ben bu şehirde olmayacağım.. Özlemini içimde arttırmak için gideceğim buralardan.. Elimdeki kalemin tükenişi gibi tükeniyorum ama içimdeki seni asla tüketmiyorum. Yalan gibi yaşıyorum sensiz her anı.. Uykular geceleri terk ediyor.. Sözler sahte yapmacık çıkıyor dudaklarımın arasından.. Sensiz her yer bomboş gözüküyor.
Bir sabah uyandığında yanında bir yabancı olacak. Kalbinin atışını kalbinde hissetmeyen, elleriyle seni donduran bir yabancı. Bir sabah bende uyandığımda yanımda bir yabancı olacak. Sözleriyle ruhumu donduran bir eş. İkimizde kalkacağız gideceğiz pencerenin yanına uzun bir iç çekmeden sonra dalacağız güneşin doğuşuna. Sonra o güzel iki ruhumuzu buluşturacağız sema larda. Biz istemesekde onlar birbirini bulup hasret giderecekler. Biz hiç “biz” olamadık diye bize lanet edecekler. Sonra sessizce güne devam edeceğiz. Herşeyi sıradan herşeyi oluruyla yaşamaya devam edeceğiz. Ne bir tat bir içten tebessüm ne mutluluk herşey sade herşey tatsız olacak ikimiz içinde. Hele o geceler…
