Derin bir nefes aldı önce, hayatın temiz, pis ne kadar kokusu varsa çekti içine, sonra kıstı gözlerini ve daldı karanlığa… Çalışmaktan, derttten, sıkıntıdan ve anlayışsızlıklardan bulanmış beynini söküp atası geldi bir ara, sabretti… O kadar hızlıydı ki herşey… İş, okul, problemler, çözümler, dialoglar, anlaşmazlıklar, korkular, sevinçler, ölüm, doğum, gelen, giden, susan, hastalanan, bakılan, bakan, aldanan, aldatan, anlatan ve daha bir çok şey vardı hayatında, şaşırıyordu bunca şey bu kadar kısa bir hayatta ve bu kadar hızlı nasıl gerçekleşiyordu? Nasıl kapılıp gidiyordu insan bu hızla devam eden döngüye…