Garip sıfatını oldum olası öyle sıcak, öyle samimi bulurum ki… Erhan abimizde o güzel sesi ile güzelce yorumlamış vakti zamanında… Birde güzel bir şiir yakaladım bu şarkıyı dinlerken İnternet diyarında paylaşasım geldi sizlerle… Küçüktüm bu şarkıyı çok dinlerdim… Neden bilmem o küçük cüssem ile ne anlıyorsam bu şarkıdan oturur dinlerdim…
Şimdi büyümüşüz…
Gariplere tebessüm eder olmuşuz…
Vel hasıl…
Bizde bir Garip olmuşuz…

İşte yine aynı nokta yine aynı husus konumuz garip mahluk İnsan ve Onun şifası Hastalık. Ben çok bencil ve kendini bilmez bir Kul’um. Elim, ayağım, gözüm, kulağım der dururum halbu ki bunların bir sahibi var O’nu hep unuturum. Şimdi bu duyan kulaklarım duymasa? Veya bu gözler alemi bir daha görmese deliririm belkide… İnsan sahip olduğunun kıymetini ancak kaybettiğinde anlayabiliyor.