Issız bir yere gitmek istiyorum şu sıralar.. Kimsenin olmadığı.. Yalnızca kuşların ötüşünü duyabileceğim bir yere. Kimseyi istemiyorum. Sabah kalkayım ineklerden sağdım sütü içeyim kümesdeki yumurtalarla doyayım.. Televizyon, bilgiysar, radyo da istemiyorum! Yanıma bir bavul kitap alacağım.. Güneş tenime değerken uzun uzun kitaplar okuyacağım.. Sonra mırıl mırıl şarkılar söyleyeceğim kendi kendime.. Her vakit Allah la buluşup dertleşeceğim.. Ne varsa içimde Rab’bime anlatacağım.. Çünkü başka kimse beni böyle dinlemez. Başka kimse derman olmaz, olamaz dertlerime.
SendenKalan Kalan Ne Varsa