Secde et ey mübarek!
Saat bir, iki, üç… Bu gün pazartesi yarın salı,çarÅŸamba,perÅŸembe,cuma… Yıl 1986,1987,1988…. Åžimdi, birazdan, akÅŸama, sabaha… HoÅŸgeldin Azrail tam da zamanında!
Bir türlü efsunu çözülemeyen sır “Ömür”. “Ömür DediÄŸin” adındabir program var TRT2 de. Yıllanmış Ä°nsanların ömürlerinden aktardıkları mutlulukları, piÅŸmanlıkları, hüzünleri ekrana taşıyan çok kaliteli bir program… Hiç unutmuyorum yüz yaşında bir dede idi konuÅŸan, konuÅŸabilmek için parçalanan… Muhabir “-Evet dedeciÄŸim, ne istiyorsun hayattan” diye sorduÄŸunda dedenin cevabı o kundaktaki bebekleri ak sakallı, kır saçlı hale döndüren günü getiriyordu hatırlara… Bu sual’e dede “-Bu yaÅŸdan sonra ne isterim ki ah bir ölebilsem…” diyordu! O an düşündüm ÅŸimdi bu yirmi iki li yaÅŸlarda hayata bin bir pencereden bakmak isteyen ben en yıllanmış zamanımda ölümümü özleyecektim bunca sevdiÄŸim var iken ? Ve bir düşünce tufanı baÅŸladı o küçük ve aciz beynimin okyanuslarında “Ölmek” ve  ”Ölmemek” aslında özlediÄŸimiz hangisi idi ? Hangisi bu patlamaya hazır beyni ve fikri tatmin edebiliyor du? Elbette “Ölmemek!”
Peki ölmeyince ne olacak tı ?
Evet… Düğümler içinde düğüm, hayat bu “Kördüğüm”!
YaÅŸamayı seven bizler hiç deÄŸilse bir gün “Ölmek” ya da “Ölmemek” diye düşünmeliyiz… Hayatta muhteÅŸem ve muazzam derecede çok uÄŸraÅŸ var Ä°nsan’nın kendini kaybetmemesi içten bile deÄŸil… Hatta öyle durumlar oluyor ki Ä°nsan kendi iradesi ile bile hareket edemiyor, etrafının teÅŸviÄŸi ile yola koyuluyor. Peki hangisi doÄŸru?
Yazımdan da anlayacağınız gibi “KarmaÅŸa Aleminde” geziniyorum ÅŸu sıra… Aslında herÅŸeyin çözümü çok kolay… Her sorunun cevabı var… Her düşünceye bir ikna, her iknaya bir hayret orada…
HerÅŸey orada… O anda… O’nunla…
HerÅŸey Orada O sonsuz cevap ve ferah’ta…
HerÅŸey’in çözümü mutlak ve tek!
Secde et ey mübarek!Â
Mes’ud
FotoÄŸraf: Åžaban OK (Â http://img5.imageshack.us/img5/8476/secdeeteymubarekrh5.jpg )
“Secde et ey mübarek!” için 3 Yorum
Yorum yapın
YüreÄŸine, emeÄŸine, kalemine saÄŸlık mes’ud hocam..
fotoğrafımı kullandığınız için ve güzel bir yazıyla süslediğiniz için teşekkürler.
yüreÄŸinize saÄŸlık kardesim, kaleminize kuvvet inÅŸaALLAH…
“ölümümü özleyecektim” kelimelerini okuyunca aklıma gelen ÅŸu idi;
herkez Cennete gitmek ister ama;
Hiç kimse ölmek istemez…
Tesekkürler kardesim…