SendenKalan Kalan Ne Varsa
En çok sevdiğim sendin bu hayatta, hayatımdan bile çok sevdiğimdin. Beni sarıp sarmala diye ruhumu adamıştım. Öylesine büyüttüm ki içimde sevgini kendimi bile bulamaz oldum. Her şeyde,her yerde sen vardın artık. Ailemle beraber yemek yerken sen hep karşımdaydın, gece yatarken sol yanımda, sabah uyandığımda aynadaydın,
yapacak pek bişeyde yoktu ya
gitmek istedin
ne desemde gidecektin
hem kalsan ne olurdu ki?
gözlerin bana bakarken
yüzün ona dönüktü..
Sen beni kimsenin seni sevmediği zamanlarda düşünüyorsun.
gerçekten kalbinde değilim.benim aşkıma kapalı senin yüreğin. Benim ki sadece,karşılıksız,çıkarsız,sessizce,sensiz yaşanan bir aşk.
Benim sevgim seni tüketmek için değil,seni yüceltmek için var.
Güzel birşeyler duymak istediğinde “merhaba” diyorsun bana ve her defasında vedasız ayrılışlarla gidiyorsun. Kötü gün aşkınım ben senin.
beni acılar içindeki geçmişimle, umutsuz yarınlarımla, korkulu yalnızlığımla sev öyle içten öyle temiz sev ki yarınlarda umutlarım olsun..
