SendenKalan Kalan Ne Varsa
Şu an vatani görevini yapmakda olan Fatih İraz kardeşime, Tüm Şehid lerimize ve Mehmedciğe….
Zindan iki hece, Mehmed’im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta…
Halimi düşünüp yanma Mehmed’im!
Kavuşmak mı?.. Belki… Daha ölmedim!
Gayet gariptirki uzadıkca kısalan bir hayat yaşıyoruz. Günler geçtikce yaşanılması muhtemel günlerin sayısı azalıyor. Her günü dünün tekrarı sayıp yaşayan mahvoluyor, gününü diğerinden ayıramayan kahroluyor…
Küçücük İnsan türlü dertlerle ve olaylarla imtihan olup Asr-ı Saadet için durmadan koşuyor.. Kimileride O Gül bahcelerinden habersiz bu dünya da dikenleri kendilerine gül belliyor…
İnsan çalışan ve çalışmak zorunda olan bir varlıktır.
Helal kazanç için çalışmak ibadettir. Maddi hayatı dengede tutmak müslümanın görevidir. “Ben ahireti kazanacağım” diyerek bu dünyadan el etek çekilemez. Şayet böyle bir niyeti var ise zat-ı kişi nin gece o sıcak pamuk yatağından kalkar abdestini alır başı secdede kalır… Böylece ahirette binler güneş onun için doğacaktır…
Hocam peki bu konuda gençlere olan tavsiyeniz nedir?
Evvela gençlerin önünde üç tane büyük tehlike var! Biri içki! Diğeri Kumar! Öbürü Fuhuş! Bu üç tehlikeden hangisine düşerse genç mahvolur…! Bunlar zaten günah da bunlar dan birine hangi arkadaşım düştü ise bitti, kayboldu gitti… Onun için bu günkü gençler İçkiden, Kumardan, Fuhuşdan uzak kalacak bu bir… İkincisi Lisan öğrenecek ya da bir sanat öğrenecek ki kimseye muhtaç olmasın.. Bir lisan öğrenmek bi fakülte bitirmek gibidir. İki lisan iki fakülte!
Yani bir genç soracak kendine… Gelecekde dilenmemek için ne yapmalıyım?
Sanat yok.. Lisan yok.. Ne yapacak? Dilenecek! Geçenler de Çengelköy de bir arkadaşımı gördüm okul arkadaşım ha! Dileniyor!
Aziz Hanım kardeşlerim…
Artık yeter diyenlerdenseniz şayet…
Lütfen aşşağıdaki duyuruyu dikkatle okuyunuz ve vaktiniz müsait ise lütfen bu eyleme sizlerde katılınız.
Yine okullar açılıyor, yine aynı görüntülere şahit oluyoruz:
Bir grup kadın duvarın berisinde arkadaşlarının serbestçe girip çıktığı okula girememenin sıkıntısını; gencecik bir yaşta yetkili parmaklarca işaret edilmenin eziyetini; kalabalıklar içerisinde yalnız kalmanın hüznünü; eğitim, aş, iş gibi en temel insan haklarını kendisi için ulaşılmaz kılan sistemin utanç verici ağırlığını yaşıyor. Ve her şeyin ötesinde, daha belki yaşları yirmilere henüz varmış genç kadınlar bir özgürlük mücadelesinde ayakta kalmaya zorlanıyor.
