SendenKalan Kalan Ne Varsa
SendenKalan ne varsa..
Ve işte olmaz dediklerimiz bir bir olmaya başladı bile.. Sen ve ben ismimizin bir daha yanyana gelmeyeceği bir hayata başladık farkında olmadan. Senin için yazılanlar yavaş yavaş azaldı, o dalga dalga çoşan sevda duruldu! Bitmez tükenmez bu sevda diye haykırdığım yarim ne oldu? Nerdesin şimdi ne alemdesin? Beraber okumamışmıydık seninle bu şiiri biz;
Bilerekmi yanına almadın giderken,
başının yastıkta bıraktığı çukuru..
Güveniyordum oysa ben sevgimize,
vapur iskelesi ya da
tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar…
Gidişinin gününü bile unuttum sevdiğim… Nasıl oluyorsa yok oluyorsun işte yavaş yavaş sende eriyorsun gönülde… Sende bırakıp gidiyorsun beni.. Ve ben yine yapayalnız gözlerim kapalı bekliyorum seni.. Senin o ıssız kimsesiz sunii alemlerde vakit geçirmeni bekliyorum adeta hevesinin geçişini, kalbinin asıl sahibinin kim olduğunu buluşunu bekliyorum. Ve sen benden bir haber yine yumuyorsun gözlerini her gece.. Ama ben! Her gece sen uyumadan uyumuyorum sevgili! Senin gözlerini yumuşunla dalıyorum o hayal alemlerine…
Dünyadaki tüm güzelliklerin ötesinde bir güzelliğin vardı gözümde. O yüzündeki ışığı benden başkası görürmü bilmem ama hiç sönmesin o ışığın.. Aradan o kadar vakit geçmesine rağmen kendimi ha la sana hazırlık yaparken buluyorum çoğu vakit. Hazırlıklarım sana. Sana hazırlanıyorum. Ümidin ile geçen bu yıllara hiç pişman değilim. Neyleyim ki sensiz geçecek ömrü? Ben seninle sevmişim alemi. Seninle açmışım gözlerimi. Günahını bile sevmişim!
