Ve yalnızlık şüphesiz Hâk’da son bulur.

Yalnızlık diyerek feryad eden onca kiÅŸinin sesleri benim hiç hep anlamsız birer naÄŸme olarak kalmıştır. Çünki en güzeli yalnızlıktır. Bu sözlerimden yalnızlığı asla “tek” lik olarak algılamayın. Yalnızlık! Kendi içinde kendi başına kalmak, Kendinde kendini bulmaktır. Yalnızlıkdan korkmak kendinden, gerçeklerinden korkmaktır. Deneyin derim… Bir gece herkes uyurken kalkın yatağınızdan ve hiç bir ışık yakmadan dizlerinizin üzerine çökün ve yalnızca kendiniz ile hasbihâl edin.. O gece muhakkak ve şüphesiz sizi Allah’ın dinlediÄŸine gönülden inanın ve ona ne derdiniz var ise ne kadar hata etti iseniz açık ca anlatın. Ve af dileyin… Bu yalnızlık anı size öyle huzur verecek ki siz bile inanamayacaksınız. O yalnızlık dediÄŸimiz gece karanlığında dizleri üzerinde çöküp kendini Ruh’un dan ayırmak aslında yalnızlık deÄŸil o an da tüm kâinata bedel olacak Ä°nsan olmaktır. O anda orada sizden baÅŸka kimse olmadan o söyledikleriniz aslında dilinizden deÄŸil kalbinizden dökülenlerdir.

Ve yalnızlık kimileri için öyle korkunçtur ki!
Ve bu kimseler bütün hayatları boyunca Tebessüm den mahrum edilmiÅŸ kiÅŸilerdir. Evet Yalnızlık dediÄŸimiz o kendimizle buluÅŸma anı herkese nasip deÄŸildir. Tüm dünyayı arkaya alıp yalnızca Hâk’ka yönelmek her Ä°nsan’a nasip bir cevher deÄŸildir. Ya da her Ä°nsan’a nasip tir de biz Ä°nsanlar nasibimizi bilemeyiz…

Ve buradada sizi yalnız bırakıyorum.
Lütfen biraz ehemmiyetli bakalım hayata!
Herşey, herkes bu dünya da aslında Yalnızdır.

Ve yalnızlık şüphesiz Hâk’da son bulur.

Mesut.