utanmaz günler…
Seninle olupta, utanmadan çekip giden günlere kızıyorum! Bir, iki, üç, dört derken 366 gün oldu. Åžafak sayan askerler kıvamında geçen bu zaman bakalım daha nelere gebe… Seninle, önüm arkam sağım solum sobe…. Anla iÅŸte şımarıyorum zira şımarmak hakkımdır neden dersen ÅŸayet ÅŸu piÅŸkin piÅŸkin çekip giden 366 gün hayatımdaki en tatlı en acı en umutlu en karamsar en tebessümane en aÄŸlamaklı en şükürde en isyanda en sinirli bir o kadar sakin en tatlı en acı! en sakin en bağırışlı en koÅŸarca en yavaÅŸ en hayal en gerçek en çekip giden en hep kalan en duran en akan en susan ve durmadan konuÅŸan 366 günü oldu…Â
Küçücük suratında sakladığın hayallerin minicik bir tebessümünle saçıldı hayatımın tam ortasına… Anlasana Hira! Kapanmak bilmez yara… Nasıl geçtiÄŸini anlamadığımız bu günleri birlikte arayacağız… Önce köşe baÅŸlarında beni bekleyiÅŸini özleyeceÄŸim sonra nargilenin son dumanını…
Hayatımın son adımı… Ä°lk adımın sonrası…
Sana yazacak daha çok ÅŸey var bu fakirin gönlünde lakin burası yazacaklarım için pek uygun bir yer deÄŸil… Åžayet ki Allah nasib ederde evlenirsek iÅŸte o zaman gecelerin kör vakitlerinde kalkar hokkamdan kan damlata damlata sana AÅŸk’ın en sadeleÅŸtirilmiÅŸ halini yazarım… Yazdıklarımda yalnızca noktayı arama gerisi Sen ve AÅŸk’tan oluÅŸan karmaÅŸa…
Evet Hira…
367. günde yeniden gel…
Bekle
Sus
KonuÅŸ
Gitme
O güzelliÄŸine benzetemediÄŸim başını eÄŸ öne kaldır gözlerini aÄŸla…
Hadi al, senin için bu son damla…
fakir mes’ud
“utanmaz günler…” için 1 cevap
Bir Cevap Yazın
Allah’ım ayırmasın ellerinizi…