Şükürsüzlük ne acı. Hele bu kadar nimetin içinde! yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Fatma

Fatma — Mon, 18 Aug 2008 14:22:20 +0000

evet aslında o bedensel rahatsızlıkları olan kardeşlerimiz değil biz acınacak haldeyiz.Öyle bir haldeyiz ki herşeyden bir şikayet herşeyden bir yakınma tutturmuşuz gidiyoruz..Kendimiz için birşey yapamasak bile kardeşlerimizin acılarını,geçici sıkıntılarını paylaşabilenlerden olabilelim inşallah..

Yazar: burcu52

burcu52 — Tue, 29 Jan 2008 11:47:29 +0000

Yüreğinize sağlık çok güzel bi yazı olmuş Rabbim cümlemizi inanan iman dolu şükretmeyi bilen kullardan nasip eylesin
Allah’ım çok şükür verdiğin nimetlere
Allah’ım sen affedicisin, affı seversin, beni ve tüm kullarını affeyle

Yazar: canan

canan — Sat, 19 Jan 2008 20:35:42 +0000

Bu yazinizi üyesi oldugum bir siteye ekleme yaptim…Hakkinizi helal edin…isiminizide belirttim tabiki dilerseniz adresinizide eklerim…selam ve dua ile…

Yazar: canan

canan — Sat, 19 Jan 2008 20:26:41 +0000

Cok güzel…Yazim,anlatim mükemel…yüregine saglik…Allah gayretlerini daim etsin kardesim…selam ve dua ile…

Yazar: gün batışı

gün batışı — Sat, 24 Nov 2007 10:31:45 +0000

ellerine yüreğine sağlık Mesut … yine döktürmüşsün vallahi

Yazar: merveözer

merveözer — Wed, 21 Nov 2007 13:42:56 +0000

Ben Böyle Olmamalıydım
Ben, böyle olmamalıydım
İsmini duyunca, boynum düşmeliydi omzuma.
İçime bir ateş düşmeliydi
Ayaklarımın feri kesilmeliydi.
Kendimden geçmeliydim sonra…
Adını sayıklamalıydım, adımı unuttuğumda
Ama bunu kimse duymamalıydı,
Seni, mahşere kadar saklamalıydım.
Ben böyle olmamalıydım
Nisan akşamlarını ıslatırken yağmur
Bahar, şarkılarını söylerken karanlığa
Çalan her kapıya `sensin` diye koşmalıydım.
Ayak sesleri gelmeliydi uzaktan
Ben hep sana yormalıydım.
Gece yıldızlarını serpince göre
Seni görmek için uyumalıydım.
Şarkılar kime söylenirse söylensin
Sana diye dinlemeliydim.
Türküler dolmalıydı odama,
Ben bir selvi boylu yârdan ayrıldım deyince bir ses
Selvi boylu yâr sen olmalıydın
Kömür gözlüm ateşine düşeli
Senin için söylenmiş söz olmalıydı.
Bir mey yokluğuna ağlamalıydı delice
Bir keman, incecik çığlık olmalıydı
Ama bunu kimse bilmemeliydi,
Seni mahşere kadar saklamalıydım.
Böyle olmamalıydım,
Kelimeler taif’i taşıyınca kulaklarıma
Daha yüzüme çarpmadan taif rüzgarı,
Taşların izi çıkmalıydı yüzümde.
Uhud anılırken, dişlerine sızı düşmeliydi.
Haremde bir ikindi vakti
Kem gözler çevrilince sana
Ve vefasız eller uzanınca yakana
İçim daralmalı, nefesim kesilmeliydi.
Sen ötelere hazırlanırken,
Öteler senin için süslenirken,
Son kez baktığın pencerede hayal edip seni,
Perdenin son kez kapanması gibi,
Kapanmalıydı gözlerim.
Sonra içime doğru gerilip,
Seni bize lutfedenin ismini haykırıp,
“allah(c.c.)” deyip,
Düşmeliydim yere.
Ama bunu kimse bilmemeliydi.
Seni mahşere kadar saklamıydım.
Ve mahşer günü…
Uzaktan seni seyretsem.
Sana yakın olmak için can atsam.
Beni engelleseler,
“sen kim yakınlık kim?” deseler.
Ben ağlamaktan konuşamasam.
Gözlerini çevirsen bana.
“benim cennetim bana bakan gözlerindir.”
Ve tebessüm etsen.
Ama bunu kimse görmese,
Seni ebede kadar saklasam.
DURSUN ALİ ERZİNCANLI