sessiz…

Susmalıyım. Bu ara çok fazla konuşmamalıyım. Geriye çekilmeli, sessizce düşünmeliyim… Haykırmalıyım fakat bu feryadı yalnızca ben duymalıyım zira bu güne kadar tüm feryadımı aleme duyurmak için ettim amma belli ki ben pek duymamışım. Düşünmeliyim… Bolca sabretmeli, bolca okumalıyım… Tertemiz bir su yatağı misali akan hayatıma kendi ellerimle koyduğum taşları, pislikleri cesurca temizlemeliyim. Başımı dik tutmayı öğrendim ama pek sevmedim eskisi gibi mazlumlaşmalı başımı öne eğmeliyim. Fakir olduğumu, muhtaç olduğumu unuttum hatırlamalıyım. Sanırım yolumu şaşırdım bir bilene sormalıyım. Yatsı namazlarını camiide kılardım “dım” yerine “ım” koymalıyım. Beni mutlu edeni biliyorum ondan özür dilemeliyim. Bir daha yapmamalıyım. Çevremde kötü konuşulduğunda yere bakar, iç çekerdim toparlanmalıyım. Vakiti emanet bilir güzelce harcardım saatimi ayarlamalıyım. Gözlerimi kısar derin derin bakardım şimdi gözü açık diyorlar kapatmalıyım. Gece benim için derin bir düşünce alemi idi uyumamalıyım. Sabretmeliyim. Bu yazacaklarımın ardına daha fazla pişmanlık cümlesi eklememek için ellerimi dirseklerime kadar yıkamalıyım, başımı mes etmeli, ayaklarımı topuklarına kadar yıkamalıyım… Uzun zamandır evde pek nadir aradığım seccademi bulmalıyım. Işıkları kapatmalıyım… Secdeye varmalı, orada… … … … .

“sessiz…” için bir cevap

  1. mrlcrkn dedi ki:

    Unuttum! dünya bir gölgelikti oysa yolcu olduğumu, unuttum. yolumun buradan geçtiğini ve sadece uğradığını unuttum. yapmamam gerekenler vardı, burası imtihandı. seyr-ü sefaya dalım ahiretimi unuttum. rabbime verdiğim bir sözüm vardı, dünya kelamı konuşmaktan o sözümü unuttum. ne çabuk unuttuk ve ne de çok unuttuk kardeşim mesut… Rabbim kullarıyla konuşurken ya kalplerine fısıldar yada bir şefkat tokatı atarmış. kalbimize gelen sese kulak vermek ümit ve duasıyla inşAllah.

Bir Cevap Yazın