Elinde selpak paketleri tir tir titriyor yaÄŸmurun altında ve ha la o halde selpak diyede bağırıyor dünyanın en büyük satıcısı gibi.. Neden orda o halde olduÄŸunun farkında bile deÄŸil korkarım ki.. Bir selpak alıyorum ufaklıktan ve yoluma devam ediyorum.. Az ilerde dünyaya perde çekmiÅŸ bir kardeÅŸim önüne koyduÄŸu küçük tezgahında kalem,çakmak,selpak satıyor bu arkadaşım bağırmıyor çünkü önünde neyin olduÄŸunu bilmiyor.. Ufak bir espiri ile tebessümlerimi hediye ederken bir kalem alıyorum bu kardeÅŸimizden ve o uzun sonu asla gelmeyecek yola devam ediyorum.. Okumaya Devam…

Aslında ilk askerde baÅŸladım dostları süzgeçe almaya ve teker teker uçtular ellerimden.. Hani gözden uzak kaldığında gönüldende uzak kalırmışsın ya o hesap çoÄŸu dostumun gönlünde deÄŸil gözünde yerim varmış. Korkarım ki en sevdiceÄŸimin bile! Artık yalnızlık, yalnız yaÅŸamak daha doÄŸru geliyor bana. Kimseye güvenmeden yaÅŸamak. Çok nadide çok deÄŸerli niteliÄŸinde dostlarımda var elbet gel dediÄŸimde sahiden benimle ölüme gelebilecek dostlarımda var. Onları burdan sevgiyle kucaklıyorum… Okumaya Devam…

Issız bir yere gitmek istiyorum ÅŸu sıralar.. Kimsenin olmadığı.. Yalnızca kuÅŸların ötüşünü duyabileceÄŸim bir yere. Kimseyi istemiyorum. Sabah kalkayım ineklerden saÄŸdım sütü içeyim kümesdeki yumurtalarla doyayım.. Televizyon, bilgiysar, radyo da istemiyorum! Yanıma bir bavul kitap alacağım.. GüneÅŸ tenime deÄŸerken uzun uzun kitaplar okuyacağım.. Sonra mırıl mırıl ÅŸarkılar söyleyeceÄŸim kendi kendime.. Her vakit Allah la buluÅŸup dertleÅŸeceÄŸim.. Ne varsa içimde Rab’bime anlatacağım.. Çünkü baÅŸka kimse beni böyle dinlemez. BaÅŸka kimse derman olmaz, olamaz dertlerime. Okumaya Devam…