Nerdesin!
Kainat uyandı secde için Nerdesin!
Ezanlar çağırıyor seni Nerdesin!
Ä°ÅŸte bak gidiyoruz Nerdesin!
Bir çocuk ağlıyor orada Nerdesin!
Annen çağırıyor Nerdesin!
Bu kadar vurdum duymaz olamazsın sen Nerdesin!
Gazze yi vurdular Nerdesin!
Filistin yanıyor Nerdesin!
İnsanlık ölüyor Nerdesin!
Komşun ağlıyor Nerdesin!
Çocukların aç Nerdesin!
EÅŸin seni bekliyor Nerdesin! Okumaya Devam…
Hira! Dinleyelim hadi… Usulca ve sessizce… Belki Åžifa olur!
Seyreyle Güzel Kudret-İ Mevla Neler Eyler
Allaha Sığın Adl-İ Teala Neler Eyler
Canana Gönül Vereli Ben Candan Usandım
Hem Düşeliden Derdime Dermandan usandım
Suları Şikest Meyleri Kalp Hazreti Haktan
Bir Ane DeÄŸin EttiÄŸim Ä°syandan Usandım Okumaya Devam…
Günler bir birini bir çocuÄŸun balon satan bir amcayı kovalaması gibi tatlı tatlı kovalıyor duruyor… Ve ben büyüyorum! Büyümek! Hani ÅŸu bahcemizde elmaların önce birer çiçek misali sonra yeÅŸilimsi sonrada kıpkırmızı hali gibi… ÇiçekliÄŸim geçtimi bilmiyorum ama kırmızılık hissiyatı çöker oldu içime… Ne istiyorsun sorularına ölmek istiyorum gibi cevaplar veriyorum mesela… Ama kimse anlamıyor. Herkesin benden aldığı pozitif enerjiyi ben asla kendime veremiyorum… Sanki ÅŸu koca dünyanın yükü yalnız benim omuzlarıma yüklenmiÅŸcesine huzursuz oluyorum… Namazsızlığın vermiÅŸ olduÄŸu bu hal beni çıkışı olmayan derin bir kuyuya atıyor… Kuyu! Kuyu ama Yusuf’un düştüğü o cennet kuyularından deÄŸil… Dipsiz, kimsesiz, bunalmışcasına, kötü ve pis… Ä°ÅŸte bu kuyuların içinde çırpınıyor ve gıhımı çıkaramıyorum… Hayat pastasının en lezzetli dilimini yalnızca aÄŸlayarak ve düşünerek geçiriyorum… AÄŸlıyorum çünkü hiç bir zaman mutlu olamıyorum! Elimde deÄŸil affet mutlu olamıyorum! Mutlu olamıyorum çünkü çocukların hemen hepsi aÄŸlıyor… Onlar aÄŸlarken ben gülemiyorum… Gül’e hasret bir hal ile gülme vuslatında ÅŸikayetsiz öylece susuyorum… Okumaya Devam…