1976 senesinde hacca gidecektim; döviz lazımdı. Bankaya girdim. Ä°lgili memur, döviz olmadığını, bir baÅŸka bankadan getirteceÄŸini söyledikten sonra, “Paranızı bırakın, üç saat sonra gelip dövizinizi alın.” dedi. Ben de parayı verdim ve bankadan ayrıldım.

Yolda düşündüm, “Ben ne yaptım! Bu ÅŸahıs verdiÄŸim parayı inkâr edebilir. Aksini ispat için elimde bir makbuz veya yazı yok. Bir avuç dolusu parayı hiç tanımadığım bir adama verdim, gidiyorum!” Sonra düşündüm; bankalar hatalı iÅŸ yapmaz, çünkü bankalar Ä°TÄ°MAT üzerine kurulmuÅŸtur. Rahatladım. Gerçekten de üç saat sonra gelip dövizi aldım. Ä°ster istemez ÅŸu cümleler aÄŸzımdan çıktı, Okumaya Devam…

Karadenizi oldum olası severim ne hikmetse… Ä°nternette bol bol fotoÄŸraflarını seyrettiÄŸim bu yer gerçektede rüya gibi hayal gibi bir yermiÅŸ. Haftasonu nu Ordu’da Abla (ları) m la geçirdim.

Sevmek diyoruz ya ağızdan çıkıveriyorum seviyorum kelimesi ben orada karşılaştığım sevgi selinden sonra bir daha öyle kolay kolay telaffuz etmem o kelimeyi!

Adeta rüya güzelliÄŸinde geçen 2 günüm masal tadında son buldu… Ordunun o güzel daÄŸları, taÅŸları, aÄŸaçları, suları ve daha nice Hak lütfu… Bir de o güzelliklerin içinde kalbi pırlantadan deÄŸerli insanlar la bir olunca o iki gün size iki saniye gibi gelir bir saniye de geçer gider… Okumaya Devam…

Geçip giden zaman görünmez ama hissettirir. Geri dönüp bakıldığında çoÄŸu kez utanç verici olaylar hatra gelir. Utanmak edepden, hayadan, imandandır ama gel gelelim anlık hatalar nedeni ile bir çok kiÅŸinin bir ömrü ve Allah bilir Ahireti de harap olur. ” Sinema makinalarını yapanları yaratan Allah şüphesiz bizim hayatımızıda kaydedebilir ve O gün geldiÄŸinde tüm hayatı tüm alemin huzurunda seyrettirir. Ey Ä°nsan! Kendi resminden utanmak istemiyorsan seyredilecek bir hayat yaÅŸa!” ¹ Okumaya Devam…