Hep eÄŸmem gerekiyor başımı öne… Sessizce ve düşünceli… Her hatanın farkında olup her Tövbeye utanarak gitmeliyim… Utanmalıyım! Hayasızlıklardan, tatsızlıklardan, günahlardan… Utanmalıyım! Åžayet bu deÄŸeri kaybedersem bir defa bir daha ömrü billah iflah olamam! Kendime kabirde tek bir yoldaÅŸ bulamam… HerÅŸeyin farkında olduÄŸum halde sessiz ve tepkisiz kalmamalıyım! Hareket ve sabır ile hem koÅŸarak hemde durarak ilerlemeliyim, “inançlarım gereÄŸi bazı ÅŸeyleri tadında bırakmalıyım!” Her zaman ki gibi kalemi elime almalı ve sessizce mürekkebi meÅŸk etmeli, gözyaÅŸlarıyla kağıdımı aharlamalıyım! Ãœmit etmeli ve hiç bir zaman aciz olduÄŸumu, çaresizliÄŸimi ve fakirliÄŸimi unutmamalı bunların bende hep bir elmas deÄŸeri taşıdığını bilmeliyim… Asl olanın salih ameller olduÄŸunu çok iyi bildiÄŸim halde üstüne gide gide nefsimi kırbaçlamamalıyım… Alışmamalıyım günahlara! Alışkanlarımı terbiyelemeliyim! Terbiyemi kaybetmemeli ve onu pamuk yastıklarda ağırlamalıyım! Hırsı bırakmalı ve takdir-i ilahi’nin sunmuÅŸ olduÄŸu Rahmet yaÄŸmurlarında ıslanmalıyım… Hepsinden önemlisi dedim ya… Utanmalıyım! Ömrün bitip tükenen bir kum saati olduÄŸu aÅŸikar ken ve her an kayabilecekken ayağım, ayağımı saÄŸlam basmalıyım… Çok istiyor olsamda, istememeliyim… Çok özlesemde kavuÅŸmamalı, çok hırslansamda sabretmeliyim… Gelip geçen her günün kıymetini bilerek secde etmeli, alnımın yerden ayrıldığı her an hasret duymalıyım… Aşık olmalı ve AÅŸk’ın gülen yüzüne tebessüm etmeliyim… Geceleri bir köşeye çekilip sessizce dinlemeliyim… Gözlerimi kapamalı ve düşünmeliyim… Çayın buharı gibi uçup giden gençliÄŸimi Ä°badetimle süslemeliyim! Şükretmeliyim… Hep, şükretmeliyim… Okumaya Devam…

Çekip gitme hemen öyle… Sabırlı ol! Bir kere baÅŸ koyduysan bu yola eÄŸeceksin başını öne! Hemen çıkıp gidemezsin bu kapıdan öyle… Acı, gözyaşı, haykırış, sabır, direniÅŸ, tövbe… HerÅŸey olacak bu iÅŸte ama Ä°syan ve TerkediÅŸ asla! Murad ettiysen ÅŸayet bir defa, ardında duracaksın! Duydukların, gördüklerin, bildiklerin seni yanıltmasın! Muradının ardında durmalısın! En kolayıdır çekip gitmek bu hayatta, gitmemelisin! Dimdik durmalı ve her gelene, göndereni bildiÄŸin için gülmelisin! Sakin olmalı, ve sabr etmelisin… Elbette batan güneÅŸin bir de doÄŸanı vardır zamana bırakmalısın… Belki de bazı zamanlar susmalı ve yalnızca içine kapanmalısın… İçine kapandığın o derin oda da kendini bulmalı ve o zamana kadar iÅŸlediÄŸin tüm günahları derincesine düşünmelisin… Çekip gitmemeli, Muradının ardında durmalısın! Elbette seni affeden, seni düşünen ve sana güzellikler ihsan eden Rabb’bin seni unutmayacaktır, bilmelisin… Bu bilinçle, bu güçle yürümeli daha parlak ufuklara koÅŸmalısın… Bir kere Murad ettiysen ve olanlar hiç beklediÄŸin gibi deÄŸilse de “Mevla görelim neyler…” demeli, yine içindeki o geniÅŸ odaya kapanmalısın. Çirkin, beÅŸ para etmez bu yaÅŸam tarzını bir kenara atabilme cüreti ile ÅŸahlanmalı, eline kamışını alıp hokkana usulca batırmalısın… Okumaya Devam…

Eskisi gibi deÄŸil sanırım bazı ÅŸeyler…
Ne çocuklar haberdar nede biz…
Sıradan bir ayın gelmesi gibi geliyor bu sultan…
Ãœmid ederim ki inÅŸaAllah böyle gelip geçmez… Okumaya Devam…