kayboluyorum

Kasım 22nd, 2009

Kelimelerle bu gece için sözleşmiştim, gecenin en kör anında alacaktım kalemi elime ama dayanamadım. İçimi kavuran, dışımı savuran bu sızıyı yazmalıydım… Nedir diye merak etmeye pek luzum yok zira bir adı yok bu sızının… Hep sızlıyordu ya bu buruk yüreğim bu defada böyle sızlıyor işte, belki dün kazada hayatını kaybetmiş bir fabrika işçisi için, belkide maaşı geç yatmış mahallenin çöpcüsü mehmet abi’nin evdeki oğluna söz verdiği o şekeri alamayacağı için bilemiyorum ama buram buram yanıyorum… Okumaya Devam…

ANKEBÛT SÛRESİ 45

Kasım 14th, 2009

kal…

Kasım 10th, 2009

Herşeyi O’na sevk ederdi. Gülerdi. Kalmak isterdi. Kal…

Kal demek geçiyordu içinden herkese!… Kal! Hani şu “kalkmak” fiilinin ilk üç harfinden oluşan özlem biçimi! Ama ne biçim bir özlemki ne kalkabiliyordu nede kal diyebiliyordu! yalnızca kalabiliyordu orada öylece sessizce, özlem büyüterek, susarak, o olmayasıca günü hatırlayarak yalnızca kalabiliyordu! Kalkmak istiyordu… Herkes giderken sessizce, herkes kapatırken o kapıyı bir bir! o oracıkda öylece kalmamalıydı! Kalkmalıydı! Kaldırmalıydı hayatı ellerinden tutup… Denedi… Kalkmak istedi, bir an sendeledi yine üzülür gibi oldu sesi titredi ve zor belada olsa Annesini çağırdı! Az evvel herkesin gözü önünde aslan gibi ayakta duran çocuk şimdi hani herkes kalkıp gidince Annesi olmadan kalkamadı! Zaten bir Rabbi vardı onu ayağa kaldırabilen birde Annesi… Okumaya Devam…

Hira!

Kasım 7th, 2009

Bitmek bilmeyen düşler, göz süzüşler, kalp atışları, uykusuz geceler, derin düşünceler, semaya gönderilen bin bir Dua… İşte Hira! Yaşamak böyle güzel oluyor senin suretinden bakınca dünyaya… Bir yaprağın yere düşüşüne mana vermek, bir bebeğin gözlerindeki pırıltıda senin güzelliğini görmek, bir vapura içinde sen olmadığını bile bile sana gittiği için el sallayabilmek, karanfil satan her çingeneye selam vermek oluveriyor hayat nihayetinde Sen olunca… İşte Hira böyle yaşıyorum, başka bir deyişle böyle bekliyorum o günü… O gün, o gözlerimizin bir daha hiç bir vapur sireni ile ayrılmamasını sağlayacak günü böyle bekliyorum… Okumaya Devam…