Es Selamun Aleyküm KardeÅŸlerim….
Evvela yazılarımı özenle takip eden her bir aciz kula ayrı ayrı selam ola…
Nedendir bilemedim amma bu sıra sosyal konular üzerinde yazılar yazmak istiyor bu gönül, sosyal hayata Din’in tesirini nacizane yaÅŸadıklarımdan da alıntılar katarak bu fakirhanede paylaÅŸmak istiyorum.

Uzun lafın kısası olmaz! Bu nedenle yazıma “Olan’da hayır vardır, amma olduÄŸu hal ile amma neticesi ile…” diyerek baÅŸlıyor ve Risale-i Nur’dan kısa bir alıntıyı istifade edebilmek cihetiyle sizlerle paylaÅŸmak istiyorum; Okumaya Devam…

babama… süleymana… süleymanlara…

Süleyman kara bıyıklı bir işçidir
Ve bu kara bıyıklı Süleyman’ın hikayesidir
İş bulduğu günlerde evine dik dönmekte
Ve götürdüğü ekmeği yemektedir
Karısı Neriman ve oğlu Cevahir’le birlikte
Ne kadar zalim esse de rüzgar
Ne kadar belini bükse de ekmek parası
Aslan gibi bir adamdır işçi Süleyman
Onun Cevahir’i vardır
Cevahir altı yaşındadır
Çünkü gözleri çakmak çakmaktır
Çünkü Süleyman’a bir baÅŸka bakmaktadır Okumaya Devam…

Uyku ölümün canyoldaşıydı… Ölmek istercesine yumdu gözlerini… Saatler o anda öyle güzel geçiyorduki! Ölümde olduÄŸu gibi uykudada herkes eÅŸitti iÅŸte. Herkes! Herkes ne ayakta duruyordu nede oturuyordu! Ä°ÅŸte herkes uyuyordu! O da bunun huzuru ile uyuyordu… Karanlık gözleri bir anlık kör ediyordu! Öyle derindiki uykusu yalnızca bacaklarını deÄŸil tüm benliÄŸini hissetmiyordu! Bir gıcırtı duydu, hafifçe açtı gözlerini korktu! Bir müddet yaklaÅŸan ayak seslerini dinledi, tanıdık bir sesti yaklaÅŸan Annesiydi!… Kalbi o anda titredi! Sustu. Ne olduÄŸunu anlayamıyordu! Bir süre kımıldamadan uyuyor numarası yaptı ve olacakları seyre daldı… Okumaya Devam…