Gazze(m)!

Haziran 3rd, 2010

Gittiler…
Bile bile, göz göre göre, ve inanarak çıktılar yola zira hiç bir risk Allah’dan büyük değildi! Biliyorlardı. Bizede burada kalmanın utancını bıraktılar… Yolda onları hangi köpeklerin beklediğinide gayet iyi biliyorlardı ama hepsi birden tebessüm ederek havlayan köpeğin ısırmayacağını biliyorlardı. Yola çıktılar yol açıktı onlara… Köpeklerin tüm havlamalarına karşın dik durdular ve asla taviz vermediler. Sözüm ona dünya’nın (ki artık dünyanında adı değişmeli diye düşünüyorum bu olaydan sonra zira dünya artık eski dünya olmayacaktır) en güçlü ordularından biri olarak nitelendirilen bir ordunun komando köpeklerini sopa ile sadece sopa ile püskürten mücahidler bize çanakkalede 300 kiloluk mermeyi tek başına kaldırıp düşman donanmasını denize gömen on başıyı hatırlattı. Biz ecdadımız ile her daim gurur duyduk! Şimdi de IHH sayesinde, bu hükümet sayesinde o günleri tekrar yaşıyoruz. Kendini bilmez bazıları bu yardımlar şöylede giderdi, böylede giderdi sorun olmazdı diyorlar bre ahmaklar! dünya titredi israil köpeklerinin gazzedeki kardeşine yaptığını dünya bu defa kendi vatandaşında hissetti, dünyanın şah damarına kurşun sıktı bu defa köpekler ki amaçda aslında dünyanın gözünü Gazzeye çevirmekti. Bırakalım gözü dünya cehren Gazze’ye döndü! Kapanan kapılar açıldı! Umutlar yeşerdi ve karanlıktaki Gazze artık bir ışık gördü… Tarık Tufan kitabında “Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır” diye yazmıştı… Okumaya Devam…

başka bahara kaldı hayaller

Mayıs 30th, 2010

Evet sevgili dostum bu çirkinleşen dünya sana bir şey yapamaz merak etme deyişini hatırlıyorum da ne günlerdi… İnsan bazen gitmek istiyormuş dostum, bunu bu gün daha iyi anladım gitmek! uzaklara kimsenin olmadığı sessiz sakin diyarlara gitmeyi çokca istiyormuş meğer insan… Hayat denen bu geçici hevesat bu kadar büyütülmeli bu kadar üzerinde durulmalı mı bilmem ama bu gün bu oyundan çok sıkıldım! bunu bilmeni istiyorum. Cevherimin sahte mi gerçek mi olduğunu  bilemedim, anlayamadım… Bu gün çokcada düşündüm sevgili dostum, uzun uzun düşündüm nelerle uğraşmam gerekirken nelerle uğraştığımı, nereye doğru yol aldığımı, beni kimlerin nerelere sürüklediğini iyice tartma fırsatı buldum bir saat içinde! Okumaya Devam…

hadi…

Mayıs 28th, 2010

Hadi dur artık… yeter… bırak elindekileri şöyle bir köşeyede biraz insan olmanın sefa’sını sür… Etrafına bak biraz doğan güneşe, havlayan hav hav’a, tek kale maç eden çocuklara, el ele sevdalılara… Hayat’ın yalnızca usta’lık dan ibaret olmadığını anlasan artık fena olmaz zira geçen vakitler hiç bir para birimi ile satın alınamaz… Unutma şu toprak altında nede olsa çırak’ta bir usta oluveriyor… Düşen dolar yükselen yüro alçalan borsa hızla azalan zaman… Okumaya Devam…