“Tevbe Ya Rabbi! Hata rahına gittiklerime
Bilip ettiklerime, bilmeyip ettiklerime.”

Ya Tevvab…
Ben bu fakir halimle haddimi bilemeden bin bir günah iÅŸler dururum… Sen ise hiç bir an beni yalnız bırakmadığın gibi kapına gelip “Tevbe” dediÄŸimde ÅŸayet samimi isemde beni asla gerçi çevirmedin… Bin bir defa Tevbe dedim bin bir defa bozdum Tevbelerimi… Ama yine geldim kapına ve yine sen buyur ettin beni secdene… Okumaya Devam…

Derdimendim yâ Rasûlallah, devâ ol derdime,
Destgir ol, yâ Habiballah, bu asî mücrime!..
Sen şefâat kânı varken, yalvarayım ben kime?..
Ben Rasûl-i Kibriyânın, bülbül-ü nâlânıyım.
Mücrimim gerçi, cemâl-i Mustafâ hayrânıyım..

Bûy-i vaslındır, muattar eyleyen sünbülleri,
Nur cemâlinden eserdir, baÄŸ-ı aÅŸkın gülleri, Okumaya Devam…

Sen ihtiyarlandıkça, gençliğin iyilikleri olan bâkî meyvelerini elde ettiğin halde, gençliğin zararlarından, taşkınlıklarından kurtulursun. Hem, ihtiyarlıkta daha ziyâde ibâdete muvaffakıyet ve merhamet-i İlâhiyeye daha ziyâde liyâkat kazandığını düşünürsün.(1)

Bil ey nefsim! Åžayet ölmez isen ihtiyar olacaksın! Okumaya Devam…