özlüyoru(z)m
 
Saatim gecenin 12 sini gösteriyor… Birden aklıma birisi düşüyor? Nedenini ve nasılını hiç bilmiyorum sormayın yalnızca özlediÄŸim bir insan… Bir teyze…
Bazı Ä°nsanları tanıdığınız için gerçekten çok ÅŸanslısınızdır O Ä°nsan lar size hayatın birer lutfudur iÅŸte ben bu lutufa nail olanlardan olduÄŸumu anladım o Teyzemizi ve o Ä°nsanları tanıdığımda… Åžimdi ÅŸu saatte hemen bir otobüse atlamak ve başımı cama yaslamak istiyorum… Kulaklarımdaki türkünün de ÅŸu an kulaklarınız da olan türkü olmasını istiyorum ve o karanlık yolculuÄŸun sabahında hacerimle asım amcanın yanına gitmek ve o eÅŸsiz sarmısaklı menemi ile kahvaltı yapmak istiyorum…
HerÅŸey den öte hacerimi de görmek istiyorum hani… Menemen biraz bahane… Dertlerinden bir tutam alıp birazını heybeme birazınıda almanyaya göndermek istiyorum… Gerçi bizim bir tutam aldığımız dertler le hacerim rahatlar mı bilmem amma ona tek gülüşde yeter bilirim…
Çok ÅŸey istemiyorum hayat senden…
Yalnızca bu yüreÄŸimdeki 2 güzel ablamla bir arada olmak istiyorum? Ha bu çoksa… Yine bükerim boynumu karşında meraklanma… Ben uslu bir çocuÄŸum…
Onlarda…
Senin karşında çok sabırlı…
“özlüyoru(z)m” için 3 cevap
Bir Cevap Yazın
Yaa evet özlüyoruz… özlüyorum…
Teşekkürler çok güzel bir yazıydı
Alıp götürüyo insanı kavuÅŸmak istediklerinin, haseretini çektiklerinin yanına…
gözlerimden özlemle ve mutlulukla dökülen yaÅŸlar ifade eder duygularımı…haçan bu teyze özledi sizi :(
Cok sey istemiyorum hayat senden…