NANKÖR!

Nankörsün! Herşeye körsün!

Herşey güzelken, iyi giderken, hani hep gülüyorsun ya hep öyleyken Rab’bini görmüyorsun! Köreliyorsun. Nanköre benzemiyor nankörün ta kendisi oluyorsun. Bahçendeki çiçekler hep açacak hep bahar olacak sanıyorsun. Hep kuşlar ötecek, hep tahtım bakii kalacak zannediyorsun. Aş’ın sıcakken hamd etmediğin Rab’bini Aş’ına katık bulamadığında hatırlıyorsun.

Nankörlük ediyor, iki yüzlülük yapıyorsun.
Gelen tokatları şaka sanıyor, acımadı diyorsun.

Tokatın büyüğünü hak ediyorsun.

Tövbe et, dön Rab’bine.
Secde et,  sabahları okunan Ezana eşlik et.

O fakir-i bi çare olduğundaki lezzetli Secde’ni , saf yün seccadende de et…

 

Serzeniş by Burak Y.
Fotoğraf : http://www.fotokritik.com/2120950

Bir Cevap Yazın