Kimsesiz Kaldım. Sensiz kaldım. Kala kaldım…

Gözlerindeki o ıssız çıkmaz sokaklar ne alemde acaba.. Kondurabildinmi başkalarını o gözlere.. O sözlere.. Seninleydi herşey Herşey senden sonra gelirdi.. Ümitsizce geçiriyorum bir ömrü heba ediyorum uğruna. Sen her gece huzur içinde melekler gibi uyurken ben çığlıklar isyanlar içinde uyanıyorum uykulardan.. Kimsesiz sokakların kimsesi oluveriyorum.. Herkesin her yerin Kimsesi oldumda.. Bir senin. Bir senin Kimsen olamadım.

Kimsesiz Kaldım. Sensiz kaldım.  Kala kaldım…

Mesut ÇELİK 

“Kimsesiz Kaldım. Sensiz kaldım. Kala kaldım…” için bir cevap

  1. aysel dedi ki:

    tek kelime ile mükemel……………

Bir Cevap Yazın