kalk!…
Uyku ölümün canyoldaşıydı… Ölmek istercesine yumdu gözlerini… Saatler o anda öyle güzel geçiyorduki! Ölümde olduÄŸu gibi uykudada herkes eÅŸitti iÅŸte. Herkes! Herkes ne ayakta duruyordu nede oturuyordu! Ä°ÅŸte herkes uyuyordu! O da bunun huzuru ile uyuyordu… Karanlık gözleri bir anlık kör ediyordu! Öyle derindiki uykusu yalnızca bacaklarını deÄŸil tüm benliÄŸini hissetmiyordu! Bir gıcırtı duydu, hafifçe açtı gözlerini korktu! Bir müddet yaklaÅŸan ayak seslerini dinledi, tanıdık bir sesti yaklaÅŸan Annesiydi!… Kalbi o anda titredi! Sustu. Ne olduÄŸunu anlayamıyordu! Bir süre kımıldamadan uyuyor numarası yaptı ve olacakları seyre daldı… Annesi hafifçe yanına geldi ve o Masada duran Kur’an’ı yerine kaldırdı sakince yatağın yanındaki sandalyeye kıvrıldı… Ne olduÄŸunu ha la anlamıyordu! Uykusunda dönüyormuÅŸcasına diÄŸer yanına döndü ve kısık bir göz aralığından o merhamet tecellisi validesini seyre daldı… Annesi bir müddet uyanıp uyanmadığını yokladı… Ä°yice yaklaÅŸtı, gözlerine baktı “uyuyor” dedi… Halbuki o gözlerinin o küçücük aralığından kainatı izliyordu! Neler oluyor ha la bir anlam verememiÅŸti, validesi birden aÄŸlayarak Dua etmeye baÅŸladı… Zaten kalabalık olan oda iyice aÄŸzına kadar doldu!.. KurtuluÅŸun baÅŸka bir adı yoktu! Dua edecekti… Gözlerinin kısılmış aralığından artık hiç bir ÅŸey göremiyordu zira artık o aralığı gözyaÅŸları dolduruyordu…
mes’ud
“kalk!…” için 1 Yorum
Yorum yapın
“Zaten kalabalık olan oda iyice aÄŸzına kadar doldu!.. KurtuluÅŸun baÅŸka bir adı yoktu! Dua edecekti… Gözlerinin kısılmış aralığından artık hiç bir ÅŸey göremiyordu zira artık o aralığı gözyaÅŸları dolduruyordu…”
Maşallah maşallah maşallah.. Eline,yüreğine sağlık Mesud abi..
“Kalk” diyorsun, kalkmamıza vesile oluveriyorsun iÅŸte..
Odalarımızın dolup dolup taşması duasıyla..
Sude