Ha la sen kokuyorum…

Neden artık senin gibi bakıyorum?
Gözlerim gözlerinden seyrediyor sanki dünyayı
Senin gibi gülümsüyorum
Sonra yine senin gibi asıveriyorum yüzümü birdenbire
Sabitleniyor bakışlarım bir noktaya…
Ve şaka yaptım der gibi sessizliğim çözülüveriyor yine…
Tıpkı senin gibi…
Kendimde seni görüyorum ve gözlerim doluyor o an
O an anlıyorum…

Bir duygu vardı hep düşlerimde…
Birinin ruhunu ruhunda hissetmek gibi bir şeydi.
her nefes alışımda seni soluyorum ciğerlerime
ve yine içimden çıkıyor adın gibi nefesim
Gökyüzüne karışıyor, sen oluyor yine…

Ben hala seni yaşıyorum
Hala sen kokuyorum…

Söyle! Sadece ben olmamı isterken…
Bu sadece ‘ben’ miyim?

[ çiğdem // bazen biraz.. ]