Başını eÄŸme ne olur…
Başını eÄŸme ne olur…
EÄŸer eÄŸersen başını, hani o nur kıvılcım gözlerini dikersen topraklara iÅŸte o vakit başıma çöker sema…
HerÅŸey susar.
Gözlerinden düşen her damla akar yüreÄŸime…
Her damla bir kor gibi geçer damarlarımdan…
Ve öğrendiÄŸin bütün saÄŸlık kurallarını alt üst edersin bir anda…
Küçükken Annem söylemiÅŸti ne çabuk unutmuÅŸum “yanarsın yanaÅŸma” demiÅŸti…
YanaÅŸtım…
Hatta dahada ileri gittim dokundum!
DokunduÄŸum yerde dondum!
Donduğumla kaldım!
AÄŸladım…
Mekke dönüşü yolcuların hasret dolu gözyaÅŸlarına katıldım…
Geceyi dinledim…
HerÅŸeyin ortasından çıkmak zorunda deÄŸiller biliyorum ama komÅŸunun çocuklarını düşündüm, ne yapayım çıkmıyorlar aklımdan…
Senin gibi iÅŸte onlarda…
Masumlar, sessizler ve seviyorlar…
Aah gece…
Pencere önü kara…
Sokak sessiz…
Hayalin geliyor köşeden usulcasına…
Hadi çal kapımı ne olur kırarcasına…
fakir-i bi çare mes’ud
“Başını eÄŸme ne olur…” için 1 cevap
Bir Cevap Yazın
hepsi ayrı ayrı etkiliyor insanı.ellerine yüreğine sağlık.