Başımı öne eÄŸsem sen Göğe diksem sen…
Ruhum buz kesildi artık. O heycan o hırs o koÅŸuÅŸturmaca terk eyledi yüreÄŸimi. Sen gittin gideli sustu organlarım Ne kalp atar oldu Ne göz görür… Başımı öne eÄŸsem sen göğe diksem sen. Benmi soktum ki seni kalbime ben çıkarayım. Allah. Allah yerleÅŸtirdi seni kalbime ben nasıl söküp atayım. Mana nın bittiÄŸi yerde benim AÅŸkım. Manası yok ama sı yok keÅŸke si yok. AÅŸkım sonsuz. Kimsesiz. Yalnızca sana. Tek sana. Dön bana…
Mesut ÇELİK
“Başımı öne eÄŸsem sen Göğe diksem sen…” için 3 cevap
Bir Cevap Yazın
Vursalar, kurÅŸunlasalar,iÅŸlemeyecek bir heykel gibi ruhsuzum.Adına sevgi dediklerini yitirdim artık kalbim yok! Hayalleri olmayacak kadar gerçek…gerçekleri olmayacak kadar hayal………………….birine dön diyebilmek ya da geri dönmeyi istemek öyle yabanclaÅŸmışki.Sevgi bitince böylemi olur insan.en güzel duyguları da alıp götürmüşse giden..Dön diyebilmek yada geri dönmek?
Gecem SEN günüm Sen.. Uyusam SEN, uyansam SEN. baktığım heryerde SEN. Bir AÄŸaçta Sen, bir Çiçekte Sen.. Her güzellikte Sen. bu kadar Sen arasında özlüyorum seni. yani yetmiyor. içim Sen dışım sen. bakışlarım sen gülüşlerim sen. ama yine de özlüyorum seni…
hayatımı hep sen diye yaşadım herşey sendin kıyafet alırken senin beydiğin benim için önemliydi.saçımın modelini deyiştirirken senin sevdiğin gibi kestirirdim yemek yaparken sadece senin sevdiğin yemeyi yapardım ben sevmesemde sen seviyordunya yeterdi ben diye bişey kalmamıştı bende hep sendin ama ben sende hiç birşeymişim ne acı ben seni öyle sevmişimki kendimi unutmuşum .