Affet Allah’ım!

Uzun zamandır yazmıyorum.. Yazamıyorum.. İçimde öyle güzel acılar varki.. Yapayalnız tekim! Kimse alınmasın bu sözümden sakın! AÅŸk’larım sevdalarım olsada.. ben yalnızım! Ä°nsanlar böyle olduÄŸu sürece ve herkes iyilik için koÅŸuÅŸturmadığı sürece ben yalnızım! Kalplerde Allah aÅŸkının yanmadığını görüyorum sanki insanlarda. Hep ÅŸekilcilik hep bir başıboÅŸluk. Hamd etmemiz gereken güzellikleri elimizle iterek beÄŸenmeme.. Affet Allah’ım! Sıkılıyorum daralıyorum sonunda secdene gelip gözümdeki incileri sana armaÄŸan ediorum Mevlam! Ne olur anlat beni insanlara ben anlatamıyorum. Ben seni seviyorum Allah’ım seni.. Ne bir kulun ne bir varlığın.. Ben Sana aşığım. Ben senin için senin rızan için seviyorum kullarını. Kör yarratığın kullara öyle aşığım ki! Onlar yalnızca seni görmeden sana Ä°man etmiyorlar Onlar yarattıklarınıda görmeden sana iman ediyorlar. Ama ben.. Ben sana layık olamıyorum Allah’ım. Bi çare.. Çaresiz.. Aciz.. Ben senin o güzel nimetlerine layık olamıyorum..

Allah’ım.
SevdiÄŸim.
Ne olur affet beni.

mesut

“Affet Allah’ım!” için 2 cevap

1. bitemeyen son diyor ki:

   03 Åžubat 2008, 11:05

   Sadece içimde bi yangın hissediyorum yine..söndürmeye çalışanlarıda kendimle birlikte yakıyorum…..
2. seven kalpler diyor ki:

   09 Åžubat 2008, 18:43

   gercekten bende bazen bu kadar nimetin içinde yasarken sükrünü hakkıyla eda edemedigimi zannediyorum
   insanlar o kadar vurdumduymaz ki oysa ölüm bize ne kadar yakın